Nuntii

Zhong et Xu nuper in ephemeride "Journal of Anaesthesia" commentarium divulgaverunt, cui titulus est "Universal Target-Controlled Infusion of Propofol Based on the Marsh Model and Adjusted Input Weights" [1]. Propositum studii erat emendare efficaciam infusionis target-controlled (TCI) in adaptando discrimine inter praedictas concentrationes propofol et actuales concentrationes plasmaticas. Hanc emendationem consecuti sunt modificando pondera input in modello Marsh ut imitarentur mores TCI modelli Eleveld [2], quod nunc optimum exemplar habetur. Modellum Marsh adhibetur in systemate Diprifusor [3, 4], unico systemate TCI in Iaponia praesto. Ad intellegendas notiones in studio Zhong et Xu, necesse est intellegere quomodo proprietates aegrotorum pharmacocineticam (PK) medicamentorum anaestheticorum vulgo adhibitorum afficiant et quomodo hi effectus, vicissim, efficaciam praedictivam modelationis PK et TCI afficiant. Hic articulus propofol ut exemplum adhibet ad has notiones explicandas et informationes additionales de remifentanilo et fentanylo praebet.
Modela pharmacokinetica (PK) in notione modeli compartimentalis fundata plures parametros PK incorporant, ut volumen distributionis, purgationem, et constantem celeritatis. Postquam modelum PK pro medicamento specifico constructum est, mutationes in concentrationibus plasmaticis medicamenti et substantiarum effectricum eius per tempus simulari possunt, secundum historiam dosis medicamenti. Praeterea, liberatio moderata secundum scopum (TCD) obtineri potest utens algorithmis specialibus et modelis PK ad gubernationem antliae infusionis.
Etiam pro eodem medicamento, pharmacocinetica eius (PK, relatio dosis-concentrationis) variari potest secundum factores ut magnitudinem aegroti et capacitatem metabolicam. Exempli gratia, administratio 50 mg propofoli aegrotis 50 kg et 100 kg ponderis in diversis profilibus concentrationis plasmaticae resultabit. Ad hos factores aegroto-specificos considerandos, covariabiles in valoribus parametrorum PK ad adaptationem includuntur. Exempli gratia, exemplar Marsh in Diprifusor adhibitum pondus corporis actuale ut covariabilem input utitur. Attamen hae adaptationes limitationes habent. Hoc est quia, in principio, effectus praedictivus exemplorum PK optime convenit aegrotis cum similibus notis populationi ex qua haec exempla evoluta sunt. Typice, exempla PK late in praxi clinica adhibita evoluuntur secundum subiecta cum factoribus "standardis" antecedentibus. Ergo, in talibus casibus, aptum est uti exemplis PK evolutis secundum data "aegroto-specifica". Praeterea, annis proximis, exempla pharmacocinetica repraesentativa anaestheticorum edita sunt quae latiorem seriem notarum aegrotorum tegunt, inter quas aegroti obesi, senes et pueri [2, 5, 6]. Cum ad simulationem infusionis vel systemata moderationis scopi adhibentur, haec exempla pharmacocinetica praedictiones accuratiores pro aegrotis cum notis similibus iis quae in evolutione exemplorum adhibitae sunt praebere possunt.
In praesenti, solum systema infusionis moderatae directae (TCI) ad usum clinicum in Iaponia approbatum est systema Diprifusor TCI pro propofolo [7], quod exemplar Marsh utitur. Efficacia praedictiva huius systematis bene comprobata est in adultis normalibus [3, 8]. Exemplar Marsh solum pondus corporis ut covariabile includit, et collectio datorum ad id evolvendum adhibita obesitatem extremam non consideravit [9]. Praeterea, genus et aetas in parametris exemplaris non inclusi sunt. Ergo, concentratio medicamenti in plasma/loco actionis in antlia ostensa a valore vero differre potest (Figurae 1 et 2).
Linea continua in figura concentrationem propofoli in loco actionis repraesentat, ut per antliam Diprifusor mensurata est, et linea interrupta concentrationem propofoli in loco actionis, utens modelo Eleveld reformato, repraesentat. Data exempli ex historia dosis TCI obtenta sunt. Aegrotus erat vir quadraginta annorum, 176 cm altus et 150 kg ponderis. Concentratio propofoli in plasma meta per TCI erat 3 μg/mL per 60 minuta. Resultata exempli secundum modelo Eleveld (inclusa inclusione individuorum graviter obesorum) accuratiora esse aestimata sunt quam ea quae secundum modelo Marsh fundantur. PCes est concentratio propofoli in loco actionis.
Secundum data de dosi infusionis secundum scopum moderatum (TCI) utens systemate Diprifusor, concentrationes propofoli in loco actionis secundum exemplar Eleveld reformatae sunt. Studium quattuor aegros, aetate octoginta vel viginti annorum, utriusque sexus, eadem altitudine et pondere (170 cm, 68 kg), inclusit. Scopus concentrationis propofoli in plasma pro TCI erat 3 μg/mL per 60 minuta administratus. Assumptum est eventus exemplaris secundum exemplar Eleveld (inclusis subiectis obesitate gravi) realitati propius esse quam eos secundum exemplar Marsh.
In condicionibus limitatis supra memoratis, cum anaesthesia totalis intravenosa cum attentione ad concentrationes plasmaticas vel locorum actionis in aegris specialibus (e.g., aegris morbidissime obesis vel senibus) perficitur, hae optiones considerari possunt:
(1) Infusionem secundum scopum moderatam (TCI) relinquere et dosim manu accommodare secundum eventus exemplorum pharmacocineticorum (PK): De electione exempli PK, exemplar Schneider [10], in multis simulatoribus PK adhibitum, inputum sexus, aetatis, altitudinis et ponderis permittit. Praeterea, exemplar Eleveld [2] latiorem aegrotorum varietatem simulare potest (a neonatis ad adultos 88 annorum cum pondere usque ad 160 kg et BMI usque ad 50) et unum ex robustissimis exemplis PK ab anno 2024 habetur.
(2) Identificatio differentiarum qualitativarum quae oriuntur cum infusione Diprifusor secundum scopum moderatum adhibetur et interpretatio harum differentiarum ab anaesthesiologis: Figura 1 ostendit in aegris graviter obesis, concentrationem in loco actionis in antlia exhibitam subaestimari posse, dum concentratio actualis maior esse possit. Praeterea, Figura 2 ostendit differentias secundum genus et aetatem variationes in concentratione in loco actionis ducere. Pro eodem valore scopo infusionis secundum scopum moderatae, concentratio in loco actionis maior est in aegris senioribus quam in aegris iunioribus. In aegris eiusdem aetatis, concentratio in loco actionis paulo minor est in mulieribus quam in viris. Ergo, si effectus clinici observati per infusionem secundum scopum moderatam (e.g., signa clinica vel parametri EEG) non respondent concentrationi in loco actionis exhibitae in antlia, intelligendum est prognosin differre posse.
(3) Melioratio efficaciae praedictivae per adaptationem covariabilium in systema TCI ingressarum: Cortines et al. demonstraverunt in aegris obesis, inscriptionem ponderis adaptati (nota: differt a "pondere adaptato" in charta Excel Zhong et Xu memorato, vide singula infra) in systema Diprifusor TCI posse conservare efficaciam praedictivam clinicē acceptabilem.[11] Zhong et Xu[1] investigaverunt quomodo pondus virtuale ut covariabilem in exemplar pharmacokineticum Marsh insereretur et parametros pharmacokineticos TCI plasmatici adaptarentur combinando dosem boli adaptatam ad imitandum mores TCI in loco exemplaris Eleveld, ita efficientiam praedictivam clinicē acceptabilem in ampla varietate aegrotorum assequentes. Magnum numerum combinationum ponderis virtualis et dosis boli adaptatae generaverunt combinando aetatem, altitudinem, pondus actuale, et genus, et algorithmo optimizationis usi sunt ad comparanda eventus simulationis cum illis exemplaris Eleveld. Charta Excel quam praebuerunt utitur aequatione regressionis complexa ad calculandum pondus virtuale et dosem boli adaptatam (Figura 3). Usus clinicus fortasse requiret approbationem secundum rationes institutionales.
(4) Expressio historiae dosis propofoli ex antlia Diprifusor TCI in tempore reali et resimulatio utens exemplo pharmacokinetico accuratiore: In Iaponia, hoc fieri potest utens exemplo Schneider utens Dräger SmartPilot® View (Dräger Medical, Lubecae, Germania). Aliter, quamquam non fieri potest in tempore reali, exportatio datorum dosis ex antlia Diprifusor TCI et resimulatio eorum utens simulatore pharmacokinetico communi cum exemplo pharmacokinetico diverso informationes comparabiles technice praebere potest.
Imago imaginis tabulae Excel a Zhong et Xu [1] provisae. Vir quadraginta annorum, 150 kg ponderis et 176 cm altitudinis, exemplum adhibetur. Ad infusionem a scopo moderatam (TCI) peragendam, exemplar Eleveld imitans, cum concentratione effectoris scopi 3 μg/mL, pondus corporis Marsh (102 kg), ex tabula Excel calculatum, primum in Diprifusor (a) inscriptum est. Deinde, valor CeT (μg/mL) ad 3 statutus est (b). In Diprifusor, valor CpT, ab infusione inductus, ad 8.7 ut concentratio plasmatis scopi statutus est (c). Post infusionem inceptam, cum concentratio plasmatis a Diprifusor praedicta eundem valorem attigit, concentratio plasmatis scopi ad 3 reposita est. Haec adaptatio concentrationem effectoris propius ad valorem 3, a exemplari Eleveld aestimatum, adduxit. Si concentratio in loco actionis augenda est 1 μg/mL (e.g. a 3 μg/mL ad 4 μg/mL), concentratio plasmatica destinata in TCI augetur et post administrationem 80 mg propofoli ad dosem in Adjusted Push-In (d) specificatam, concentratio plasmatica destinata statuitur ad 4 μg/mL.
Remifentanil unum ex medicamentis anaestheticis est cuius dosis plerumque secundum pondus corporis in praxi clinica adaptatur. Pro aegris adultis, dosis inductionis communis est 0.5–1 μg/kg/min, et dosis sustentationis est 0.25 μg/kg/min. Attamen, informationes praescriptionis Iaponicae declarant pro aegris obesis cum BMI maiore quam 25, dosim determinandam esse secundum pondus corporis ideale potius quam pondus corporis reale. Haec suggestio fortasse conexa est ad studium ab Egan et al. [12] de pharmacocinetica remifentanili in aegris obesis factum, quod affirmavit, "Quia parametri pharmacocinetici remifentanili videntur propius coniungi cum massa corporis macra (LBM) quam cum pondere corporis totali (= pondus corporis reale), dosis remifentanili determinanda est secundum massam corporis macram (vel pondus corporis ideale) potius quam pondus corporis totale." Pondus ideale et massa corporis macra sunt valores theoretici calculati utens formulis et saepe inferiores sunt quam pondus reale in aegris obesis [13]. Hi valores ad dosis accommodandas adhibentur, cum medicamenti necessitas in aegris obesis non proportionaliter cum pondere corporis crescat. Notandum est studium Egan aegros cum BMI usque ad 43 inclusisse, ergo haec methodus accommodationis fortasse non applicabilis est aegris cum obesitate graviore.
Re vera, exemplar Minto commune pro remifentanilo[14] massam corporis macram (LBM) ut covariabilem adhibet, quod ad praedictiones falsas pro aegris graviter obesis ducere potest[5], cum exemplar LBM tempore evolutum sit quo aegri graviter obesi relative rari erant etiam in terris occidentalibus. Hoc formulam LBM obsoletam reddit. Ad hanc quaestionem solvendam, methodus ad praedictiones pharmacocineticas exemplaris Minto pro aegris graviter obesis adaptandas per introductionem "incrementi virtualis"[15] proposita est. Haec quaestio postea soluta est introductione exemplaris Kim-Obara-Egan[5]. Hoc exemplar aegros obesos cum limine BMI usque ad 73.7 amplectitur. Nunc, hoc exemplar ad varias antlias infusionis scopo moderatas internationaliter venditas applicatur.
Exemplar pharmacokineticum a Shafer et al. [16] elaboratum habetur norma optima ad concentrationes fentanyli plasmaticas praedicendas. Hoc exemplar pondus corporis actuale ut solam covariabilem parametris adaptatam adhibet. Attamen, adhuc quaedam problemata cum accuratione praedictionis in aegris obesis manent. Shibutani et al. [17, 18] methodum proposuerunt ad accurationem praedictionis exemplaris Shafer emendandam per incorporationem ponderis pharmacokinetici (52/[1 + (196.4*e−0.025 TBW−53.66)/100]) in exemplar. Haec methodus validata est in aegris obesis usque ad 181 kg ponderis.
Ut in hoc articulo demonstratum est, investigatores multa conata sunt ad accuratiorem praedictionem exemplorum pharmacocineticorum existentium emendandam et ad eorum congruentiam cum datis actualibus augendam (id est, ad praedictiones exemplorum pharmacocineticorum accuratiores obtinendas). Exempli gratia, data virtualia ponderis vel altitudinis ut covariabiles in exemplo inclusi sunt, quae a datis actualibus aegrotorum differunt, quod hoc utile reddit aegrotis quorum notae extra ambitum exemplorum existentium cadunt. Studium Zhong et Xu est continuatio huius lineae investigationis. Ulterior validatio rigorosa per multiplices institutiones necessaria est ad efficaciam exempli confirmandam.
Zhong G, Xu S. Infusio propofoli universalis secundum scopum moderata utens modelo Marsh cum accommodatione ponderis corporis. J Anesthesiology. 2024;38:275–8.
Eleveld DJ, Colin P, Absalom AR, Struijs M. Exemplar pharmacokineticum-pharmacodynamicum propofoli et usus eius late diffusus in anaesthesia et sedatione. Br J Anaesth. 2018;120:942–59.
Swinhoe KF, Peacock JE, Glen JB, Reilly KS. Aestimatio praedictiva effectuum systematis TCI Deprifusor. Anaesthesiologia. 1998;53(Suppl 1):61–7.
Marsh B, White M, Morton N, Kenny GN. Exemplar pharmacokineticum infusionem propofoli in pueris dirigens. *British Journal of Anaesthesiology*. 1991;67:41-8.
Kim TK, Obara S, Egan TD, Minto KF, La Colla L, Drover DR, Wuijk J, Mertens M. Remifentanili dispositio in obesitate: novum exemplar pharmacokineticum influxum ponderis corporis considerans. Anesthesiologia. 2017;126:1019–32.
Eleveld DJ, Proost JH, Vereecke H, Absalon AR, Olofsen E, Vuyk J, Struys M. Exemplar allometricum incrementi remifentanil pharmacokineticorum et pharmacodynamica. Anesthesiologia. 2017; 126: 1005-18.
Obara S, Kamata K, Nakao M, Yamaguchi S, Kiyama S. Praecepta praxis anaesthesiae totalis intravenosae. Acta Anaesthesiologiae. 2024. https://doi.org/10.1007/s00540-024-03398-2.
Ogawa T, Obara S, Akino M, Hanayama S, Ishido H, Murakawa M. Efficacia prognostica infusionis propofolis moderatae et directae in prostatectomia laparoscopica robotice adiuvata cum pneumoperitoneo dioxidi carbonis in positione capite deorsum. J Anesth. 2020;34:397–403.
Gepts E, Camu F, Cockshott ID, Douglas EJ. Distributio propofoli in corpore humano post administrationem intravenosam constantis celeritatis. Anaesthesia et Analgesia. 1987;66:1256–63.
Schneider TV, Minto KF, Gambus PL, Andresen K, Goodale DB, Shafer SL, Youngs EJ. Effectus viae administrationis et factorum concomitantium in pharmacocineticam propofoli in voluntariis adultis. Anaesthesiologia. 1998;88:1170–82.
Cortines LI, De la Fuente N, Eleveld J, Oliveros A, Crovari F, Sepulveda P, Ibakache M, Solari S. Efficacia exemplaris infusionis moderatae directae propofoli in aegris obesis: analysis pharmacocinetica et pharmacodynamica. Anaesthesiology Modeling. 2014;119:302–10.
Egan TD, Huizinga B, Gupta SK, Jaarsma RL, Sperry RJ, Yee JB, Muir KT. Pharmacokinetica remifentanili in aegris obesis et ponderis normalis. *Anesthesiologia*. 1998;89:562–73.
Obara S, Yoshida K, Inoue S. Quomodo obesitas administrationem anaestheticorum intravenosorum afficiat. Curr Opin Anaesthesiol. 2023;36:414–21.
Minto KF, Schneider TW, Egan TD, Juvenes E, Lemmens HJ, Gambus PL, Billard W, Houk JF, Moore KH, Herman DJ, Muir CT, Mandema JW, Shafer SL. Effectus aetatis et generis in pharmacokineticis et pharmacodynamicis remifentanil: I. Exemplar evolutionis. Anesthesiologia. MCMXCVII; LXXXVI: 10-23.
La Colla L, Albertin A, La Colla G, Porta A, Aldegheri G, Di Candia D, Gigli F. Efficacia praedictiva parametrorum pharmacocineticorum remifentanili Minto in aegris morbidissime obesis, innixa methodo nova ad massam muscularem calculandam. Pharmacokinetica Clinica. 2010;49:131–9.
Shafer SL, Varvel JR, Aziz N, Scott JK. Pharmacokinetica fentanyli administrati cum antlia infusionis computatro gubernata. Anaesthesiologia. 1990;73:1091–102.
Shibutani K, Inchiosa MA Jr, Sawada K, Bayramian M. *Accuratio exemplorum pharmacokineticorum in praedicendis concentrationibus fentanyli plasmaticis in aegris chirurgicis ponderis normalis et obesis: determinatio massae administrationis (“massa pharmacokinetica”). Anesthesiologia. 2004;101:603–13.
Shibutani K, Inchiosa MA Jr, Sawada K, Bayramian M. Characteres pharmacokinetici fentanyli ad analgesiam postoperativam in aegris macris et obesis. Br J Anaesth. 2005;95:377–83.
Auctor gratias agit Departamento Editoriali Departamenti Anglicae, Facultatis Scientiarum, Universitatis Medicae Fukushimae, quod hoc manuscriptum emendaverunt.
Departmentum Anaesthesiologiae, Doloris Curationis et Chirurgiae, Nosocomium Universitatis Medicae Fukushimae, Hikioka 1, Urbs Fukushima, Praefectura Fukushimae, Iaponia, 960-1295, Iaponia
Springer Nature neutralis manet de iure territoriali et affiliationibus institutionalibus in mappis editis.
Obara, S. *Conceptus "massae corporis virtualis" in exemplis pharmacocineticis et infusione secundum scopum moderata.* Journal of Anaesthesiology 38, 733–737 (2024). https://doi.org/10.1007/s00540-024-03413-6